เล็กอยากจะระบายอะไรหลายๆ อย่างแต่มันก็เหมือน มันเกินคำบรรยาย พูดอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง เราจะเริ่มยังไงดี คิดมากมันก็มีแต่น้ำตาที่ไหลไม่หยุดเลย เล็กผิดเอง เล็กผิดตั้งแต่แรกแล้ว น้ำตาเรามันจะหมดอยู่แล้ว เสียใจจังเลยที่สุด ที่สุด แม่จ๋า พ่อจ๋า มาถึงวันนี้ เล็กรู้แล้ว ว่าไม่มีใครรักเล็กได้มากกว่าที่พ่อ และแม่ เลี้ยงเล็กมาเลย และเล็กเองก็เชื่อเลยว่าพ่อ กับแม่เลี้ยงเล็กได้ดีมาก ดีมากๆ เล็กือว่าเล็กเป็นคนดีคนนึง ในสังคมนี้
อดทน อดกลั้น ทำเพื่อคนอื่นได้ ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าอาจจะไม่ได้อะไรกลับมาเลย แม้แต่ความดีที่เขาจะทำให้เล็ก เรื่องของเล็กมาถึงวันนี้แล้ว มันจะเดินไปต่อได้อีกหรือเปล่านะ เล็กคิดว่าเล็กทำดีที่สุดแล้ว สุดๆ แล้ว พ่อจ๋า แม่จ๋า แล้วเขาล่ะทำอะไรเพื่อเล็กบ้างหรือยัง เล็กเองยังเดินกันไปไม่ถึงไหนเลย...... เล็กท้อแล้วเล็กเหนื่อยจังเลย เล็กอยากกลับไปพักผ่อนใจเล็กจังเลย นย่าจ๋า
กอดย่าหนุนตักย่าให้หายเหนื่อย หอบเอากำลังใจให้เต็มอิ่มแล้วจะมาสู้ต่อนะย่าจ๋า คิดถึงครอบครัวที่อบอุ่นของเล็กจัง

เล็กเหนื่อยเหลือเกิน เหน่อยจัง จะไหวหรือเปล่ายังไม่รู้เลย